تو کوچه ای هستی که من از ان گذشته ام،

اما من از آن تو نیستم.

مقالات شمس

[از وبلاگ حمید]

وحرفهایی هست برای نگفتن!

حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آرند

[از بلاست شبنم]

بهـار آمدنش رنگ ماندگـاری می دهد زود هم می رود ،

هم رنگ بهــار باش ولـی ماندگـار

اگر بهشت را نمی توان به دست آورد،

ابلهانه است اگر برای نجات از جهنم نکوشیم!

***********

کشتی در بندر امن است...

اما کشتیها برای این ساخته نشده اند...

جان.ان.شد

***********

رودها آوازشان را از دست خواهند داد اگر، سنگها را از پیش راهشان برداریم.

 گفت : احوالت چطوراست ؟ گفتمش : عالی است،مثل حال گل ... حال گل در چنگ چنگیز مغول

****

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست ... گاهی بهانه ایست که قربانیت کنند

****

بهر یک جرعه می منت ساقی نکشیم ... اشک ما، باده ما، دیده ما کاسه ما

تاریخ تولد فقط یک وسیله است که فراموش نکنی آمدنت را!

تولد روزی است که دل بکنیم از این دلمشغولیهای بیهوده و دل  ببندیم به آنچه دلبستنی است و بدانیم هر چیز فانی ارزش دل بستن و غصه خوردن ندارد که اصولا تو خود بدستشان نیاورده ای که بخواهی از دست دادنش را به سوگ بنشینی

 پس بیا دل ببندیم به آنچه همیشه بوده و هست و خواهد بود وبدان که جز عشق هیچ چیز اینچنین ماندگار نیست و هر چه ماندگار است بدان همان عشق است

هر روز... روز تولد توست ...هر روز روز تولد توست اگر واقعا تصمیم بگیری آن روز را به نفع خودت تغییر دهی!

تاریخ تولد فقط یک وسیله است که فراموش نکنی آمدنت را!

هر روز... روز تولد توست...روز من... روز ما

اگر بر این باور باشی که با آغاز طلوعی دوباره این تویی که روز را برای خویشتن خویش شروع میکنی آن روز روز توست.

روزی که تو گرداننده آن باشی روز تو خواهد بود این تویی که در هر روز بوجود میآیی

تاریخ تولد برای یاد آوری وجود و حضور پر ارزش توست و صبح آغاز شده اکنون یادآوری میکند که تو ارزشمندی و باید به کمال برسی تغییر دهی و تغییر کنی ببینی و باور کنی هر آنچه را که در وجودت می یابی و میپنداری پس به عشق بیندیش و به شادی و شادمانه زندگی کن.

[از وبلاگ سوگند]

چه مغرورانه سكوت كردیم چه مغرورانه التماس كردیم چه مغرورانه از هم گریختیم غرور هدیه شیطان بود و عشق هدیه خداوند هدیه شیطان را به هم تقدیم كردیم هدیه خداوند را از هم پنهان كردیم

.

***********

.

دان هرالد كاریكاتوریست و طنزنویس آمریكایى در سال 1889 در ایندیانا متولد شد و در سال 1966 از جهان رفت. دان هرالد داراى تالیفات زیادى است اما قطعه كوتاهش «اگر عمر دوباره داشتم...» او را در جهان معروف كرد. بخوانید:

"البته آب ریخته را نتوان به كوزه باز گرداند، اما قانونى هم تدوین نشده كه فكرش را منع كرده باشد . "

اگر عمر دوباره داشتم مى كوشیدم اشتباهات بیشترى مرتكب شوم. همه چیز را آسان مى گرفتم. از آنچه در عمر اولم بودم ابله تر مى شدم. فقط شمارى اندك از رویدادهاى جهان را جدى مى گرفتم . اهمیت كمترى به بهداشت مى دادم. به مسافرت بیشتر مى رفتم. از كوههاى بیشترى بالا مى رفتم و در رودخانه هاى بیشترى شنا مى كردم. بستنى بیشتر مى خوردم و اسفناج كمتر . مشكلات واقعى بیشترى مى داشتم و مشكلات واهى كمترى. آخر، ببینید، من از آن آدمهایى بوده ام كه بسیار مُحتاطانه و خیلى عاقلانه زندگى كرده ام، ساعت به ساعت، روز به روز. اوه، البته منهم لحظاتِ سرخوشى داشته ام. اما اگر عمر دوباره داشتم از این لحظاتِ خوشى بیشتر مى داشتم. من هرگز جایى بدون یك دَماسنج، یك شیشه داروى قرقره، یك پالتوى بارانى و یك چتر نجات نمى روم. اگر عمر دوباره داشتم، سبك تر سفر مى كردم.

اگر عمر دوباره داشتم، وقتِ بهار زودتر پا برهنه راه مى رفتم و وقتِ خزان دیرتر به این لذت خاتمه مى دادم . از مدرسه بیشتر جیم مى شدم. گلوله هاى كاغذى بیشترى به معلم هایم پرتاب مى كردم . سگ هاى بیشترى به خانه مى آوردم. دیرتر به رختخواب مى رفتم و مى خوابیدم. بیشتر عاشق مى شدم. به ماهیگیرى بیشتر مى رفتم. پایكوبى و دست افشانى بیشتر مى كردم. سوار چرخ و فلك بیشتر مى شدم. به سیرك بیشتر مى رفتم.

سنگی كه طاقت ضربه های تیشه را ندارد تندیسی زیبا نمیشود از زخم تیشه خسته نباش كه وجودت شایسته تندیس است

گران بها ترین گنج زندگی ،

قلبی عاشق است که به همه

دوست ، دشمن ، انسان ، حیوان و...

عشق می ورزد .

وظیفه خود را نسبت به همه انجام دهید ،

اما عشق قلبی تان فقط به خدا تقدیم کنید.

آنگاه به همه عشق می ورزید ،

بی آنکه توقع یازگشت عشق را

از آنها داشته باشید .

گوته : "اگر ثروتمند نیستی مهم نیست،بسیاری از مردم ثروتمند نیستند..اگر سالم نیستی، هستند فرادی که با معلولیت زندگی میکنند..اگر تحصیلات عالیه نداری، با کمی سواد هم میشود زندگی کرد..اگر زیبا نیستی،برخورده درستی با زشت ها هم میشود ..اما..اگر عزت نفس نداری برو بمیر که هیچ نداری!"

آنچه كرم شب تاب به آن زندگی میگوید،
استاد آن را پروانه مینامد